İstemsizce her şey üzerime geliyor gibi. Üstümde bir yük var ve o yük hiçbir zaman kalkmıyor. Birilerine bir şeyi kanıtlamam mı lazım, dünyada herkesin genel yaptığı şeyleri senin de yapman gerekiyor gibi tavırlar var. Karanlık bir gemideyim var gemi alabora oluyor ben mi ben ise sadece oturuyorum. Özgüvenimin düştüğünü hissediyorum bu aralar. Kendime güvenim pek kalmış durumda değil. Birileri beni kendine muhtaç etmeye çalışıyor bende bunu bile bile yemeye devam ediyorum bir şey de yapamıyorum.
Uzun soluklu bir hikaye sürsün istiyorum hayatımda hiçbir şeyi kafama takmayayım. Sadece yapmam gerekenler ve ben kimsenin derdiyle uğraşmak istemiyorum. Benden çıkar, yarar sağlamalarını istemiyorum. Kendimi birilerine sürekli iyilik yapmak zorunda gibi hissediyorum. Bu bana ağır geliyor.
Önümde uçsuz bir gelecek var bu geleceğin karanlık mı aydınlık mı olacağı ise bana kalmış. Genellikle aydınlık tercih eder değil mi insanlar ama içimden bazen karanlığı tercih etmek geliyor. O karanlığın kasveti zorlukları beni içine çekiyor ve ben orda uzay boşluğunda gibi hareketsiz kalmayı istiyorum. E sonra mı bir önemi var mı. Yalnızlık bulunmaz bir ejder meyvesi gibi derdim kendime ama o kadar yalnız kaldım ki artık her yerde gördüğüm elmaya dönüştü benim için. Bunun çözümü mü bilmem.
No responses yet