Kararmış bir gecenin akşamındaydım Sessizlik üzerime geliyor benliğimi çalmaya çalışıyordu

Sancısız bir bulut gibi bir oraya bir buraya savruluyordum

Ne gökyüzü bana ait ne ben ona aittim

Birbirimizden nefret eden iki eski dost gibiydik

Ağlayıp içimdekileri dökmem lazımdı

İsterdim döktüklerimin sana yardımcı olmasını

Sevmezdin beni bu halde görmeye dayanmayı

Oysa ne olurdu acılarımızla kavuşsak

Bir derde ortak olsak

Gittim uzaklara sensiz bir ütopyaya

Almadılar biçimsiz hayalsi dünyaya

Meğersem hepsi bir rüyaymış seninle beraber olma uğruna

Yeni uyandım o uykudan sarhoş ve halsiz

Duramıyorum ayakta sefil,bitap,geçersiz…

#

No responses yet

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Recent Comments

Görüntülenecek bir yorum yok.