Almak bile istemez onu görünce nefesi
İster ki olmasın onsuz geçen hiçbir saniyesi
Bilmez o neler düşünür onu yeşertmek uğruna
Üzülme elbet o da büyür sonunda
Kaybolmuş o soğuk ve kimsesiz kuyuda
Saklamış kendini belki biri bulur bu karanlıkta
Bir o kadar asabi anlamamış niye kimse onu
Şimdi ise dargın ve yok…
No responses yet